งานเข้าแล้วคร๊าบ

ใครจะคิดว่า หยุดสุดสัปดาห์นี้จะ ยุ่ง วุ่นวาย ปวดหัว ได้ขนาดนี้ เริ่มเรื่องก็คือเย็นวันศุกร์เราไปนอนบ้านอ๋อย ก็กลับบ้านพร้อมกันกระดี้กระด้าไปกินหมูจุ่มกัน ก็เม้าส์กันสนุกสานประหนึ่งว่าไม่ได้เจอกันมาแรมปี จริงๆ ก็แค่ไม่กี่วันเองแหละ เริ่มออกฤทธิ์กันตั้งแต่ตอนนั่งรถเมลล์นินทาระยะเผาขนกันตามสไตล์พวกเรา กว่าจะถึงบ้านก็เหนื่อยเลย ก็ข้ามไปกินหมูจุ่มกัน รู้สึกสบายใจจัง สนุกสนาน คือเข้าใจไหมว่าคนมันรู้ใจกัน คิดอะไร ทำอะไรคล้ายๆ กัน ก็สนุก รู้สึกสบายใจจัง กินเสร็จก็เข้าห้องไปกางแผนที่มาเก๊าดูกัน
อ๋อย / ฮ่องกงอยู่ไหน
เรา  / -_-? เอ๊ะ!! งง แผนที่ฮ่องกงยังไม่ได้ไปเอา อยู่ตรงตึกสแตนดาร์ด
อ๋อย / ไม่ใช่ แผนที่เนี้ย ฮ่องกงอยู่ไหน
เรา / เอ๊ะ นังอ๋อย (เริ่มเสียงดัง) แผนที่มาเก๊า จะเอาฮ่องกงอะไรเล่า
อ๋อย / ไม่ใช่ จากแผนที่เนี้ย ฮ่องกงอยู่ไหน
เรา / อ๋อ ไอ้เวง ถามซะงง สรุปคือ ฮ่องกงจะอยู่บริเวณไหนของมาเก๊า ถ้ามองจากแผนที่
 
กว่าจะเข้าใจ เสร็จก็มาช่วยกันงมหาสถานที่เที่ยว วางแผนเที่ยว โน่นนี่ เสร็จก็นอน เช้าเราก็แต่งตัวไปงานบวชของปอม เจอหน้าพี่หนิงปุ๊ปก็ เอ๊ะ ชักยังไง
เรา / แม่เป็นไงบ้างพี่หนิง
พี่หนิง / เมื่อเช้าร.พ. โทรมา ว่าไปแล้ว
เรา / ไอ๋จ๋า งานเข้าอะจิ
 
เราก็ร่วมงานบวชกันไป วันนี้มากันครบทีม เรา อ๋อย เล้ง นก โหน่ย หนึ่ง นกกระจอกแตก คุยกันจนพระมองตั้งหลายรอบ ทำพิธีบวชพระเสร็จพวกเราก็แยกย้ายกันไปช่วยกันจัดการเรื่องแม่พี่หนิง เราดิ่งกันไปร.พ.ก่อน พี่หนิงไปเอาเอกสาร ไปถึงเราก็บอกไปเลย มารับศพคะ อะจึ๋ย จนท.ตกใจ ยังไม่เสียคะ อ้าว เวรละซิ ใครบอกว่าเสียวะ เมื่อเช้าเค้าจะไปแล้วฉีดยากระตุ้น ตอนนี้ก็มีแต่หัวใจที่ยังทำงานอยู่ด้วยฤทธิ์ยา โอ๊ย เศร้า เราก็ไปจัดการธุระตัวเอง (คือกินข้าวนั่นเอง ตั้งกะตื่นจนเที่ยง แม้แต่น้ำยังไม่หยดลงท้องเลย) กินเสร็จก็ไปจัดการซื้อของอัดรูปเตรียมงานกว่าจะเสร็จก็ 4-5 โมงเข้าบ้างเล้ง อาบน้ำแต่งตัว เตรียมไปงานภาคค่ำ อืม มีแต่คนงง เช้าไปงานบวชลูก เย็นไปงานศพแม่ กว่าจะสวดเสร็จตระเวนส่งคนก็อืมมมม ร่วมเที่ยงคืนเหมือนกัน
 
 11 โมงเช้า วันอาทิตย์เราเพิ่งตื่นนอน เตรียมตัวเก็บบ้าน เพื่อนก็โทรมา ทำไรอยู่ไปอยุธยาไหม อืมมมมมมมม งานบ้านก็เยอะแยะ อืมมมมมมม ไป อยากไปทำบุญอะ บ้านค่อยมาเก็บวันหลัง ก็เล้งมารับแล้วก้ไปรับโหน่ยขับไปวัดพนัญเชิง ห่มผ้าไตรหลวงพ่อโต เสร็จก็กินเตี๋ยว ซื้อสายไหม ถึงกทม.ประมาณ 4 โมงครึ่งได้ ใช้ได้เลยนะเนี้ย ทำเวลากันน่าดู เล้งกะโหน่ยพาไปดูแว่นกันแดด เข้าร้านไปก็ดป๊งเป๋ง ทำแว่นร่วงจ๋อยเลยกรู ลองอยู่ซักพัก ก็ได้มาแบบว่า ไม่ค่อยมั่นใจ แต่เพื่อนว่าดีก็เอาวะ เราหัวเล็กหาแว่นยาก ไม่ได้ลองมากมายเพราะดูแล้วงง มันเยอะจัด ที่ได้มาเป็นของ CD รุ่น JOSEPHINE 1 CKW QX อันละ 6,500 แม่เจ้า เหงื่อตก แต่เค้าให้แบ่งจ่ายเป็น 2 งวดได้ก็เอาวะ งวดละ 3000 พอไหว อาจจะดูแปลกหน่อยแต่ก็นะ เปลี่ยนลุคนิดนึง มันไม่ใช่แว่นคุณนาย ออกแนวเด็กๆ ใส่แล้วกลมๆ ดี โหน่ยบอกว่าเพื่อความคุ้มใส่นอนแม่งเลย ใส่ขึ้นรถเมลล์ไปทำงานด้วย จะได้คุ้ม 555         tn
 
ซื้อเสร็จก็มาบ้านเล้ง พาเฮียไปนอนร.พ. เรากะโหน่ยก็กินๆ นอนๆ อยู่บ้านเฮียเหมือนเป็นบ้านเราเอง กว่าเล้งจะเสร็จธุระเรื่องเฮียก็ 2 ทุ่มแล้วรีบเหยีบบไปงานแม่พี่หนิงต่อ ไปทันสวดครึ่งหลังละก็เจอ เจอ เจอ หมอมากะเมียเป็นประธาน แต่ก็ต่างคนต่างอยู่ เรากะว่าถ้าเจอหมอก็คงไหว้แต่ว่าหมอไม่หันมา ก็เลยไม่ได้ไหวกัน ส่วนเมียหมอก็เห็นกันด้วยหางตา ไม่ได้ทัก ไม่ได้มอง ไม่ได้สนใจกัน เสร็จงานก็แยกย้ายกันกลับบ้าน โอ๊ย เหนื่อยเหมือนกันนะเนี้ย
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s