“กูผิดใช่ไหม”

อัดอั้นตันใจ กูก็เบื่อเป็นนะโว้ย เรื่องไรเหรอ ก็เรื่องทริปไปแม่ฮ่องสอนนี้แหละ โคตรเหนื่อยใจเลย เช้าวันจันทร์ (10/11/08) หลังจากเราวิ่งเต้นแร้งเต้นกามา 2-3 วันติดๆ กันเพื่อ confirm เรื่องต่างๆ เพื่อนที่รักก็โทรมาบอกว่า
 
ช่วยมารับที่ทำงานแล้ววิ่งออกเส้นรังสิตได้ไหม
………………(อึ้ง)
กูต้องไปรับคนที่บางบัวทองด้วย
ก็ไปรับซิแล้วค่อยกลับมารับฉัน
………………. (ช็อค)
ฉันจ่ายค่าน้ำมันให้ ฉันยินดี
ขนาดคนอยู่รังสิตกูยังให้เค้ามาขึ้นรถที่บางแคเลย
ก็พอดีเลยแกก็ไปรับคนที่บางบัวทองแล้วมารับฉันแล้วไปรับคนที่รังสิตซิ
………………(อึ้ง พูดไม่ออก ) เดี๋ยวกูถามกูรูก่อนแล้วกัน
 
โทรไปอีกที
ทางมันอ้อมไปเกือบ 100 โล+ตีรถกลับเข้าเมืองรถมันติดมาก เสียเวลา แล……..
ถ้างั้นกูก็ไม่ไป เงินก็ไม่ต้องเอามาคืน
เออ เงินไว้กูจะเงินคืนให้แล้วกัน (ดีเหมือนกันปัญหาเยอะเหลือเกิน ตั้งแต่เรื่องที่นั่ง ที่กิน ที่นอน มีปัญหามันได้ทุกอย่าง)
 
พอถึงตอนนี้ปัญหาคืออีก 2 วันกูจะไป แล้วที่ขาดไป 2 ที่แล้วกูจะทำไง ก็ลากป้าแป๋วไป 1 เจ้แกก็ง่ายๆ "สบาย เออ ไปก็ได้" เจ๋ง ที่เหลือก็ประกาศหว่างไปทั่วทั้งใน internet และกลุ่มเพื่อน แต่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร กะว่า 8 คนก็พอรับได้ แต่ก็มีพี่คนหนึ่งสนใจมากะเรา อืม 9 คนกำลังดี เราก็มีไปแย็บๆ กับเล้งดูด้วยเหลือเวลาแค่ 2 วันฉันก็บุกทุกทางแหละ แต่ก็ไม่ได้คาดหวังอะไร เพราะว่าเล้งอะ ข้อจำกัดเยอะ เฮียไม่อยู่ ไม่มีคนดูงานที่บ้าน ทีก็ไม่ว่าง แต่สรุปว่าเล้งไป+ทีด้วย อืม……เยอะเกินความคาดหมาย แต่ก็เอาเราคิดว่าเบาะหลังน่าจะนั่ง 4 ได้ คงพอไหว กลายเป็น 11 คนซะงั้น
 
เช้าพฤหัส (13/11/08 ก่อนหน้าวันไป 1 วัน) จิงก็โทรมาบอกว่า
เดี๋ยวพวกแกจะลำบากขาดคนไป 2 คน เอางี้แล้วกัน แกไม่ต้องมารับฉันที่ทำงานก็ได้ ไปรับฉันที่สนามบินเชียงใหม่แทนเดี๋ยวฉันบินตามไปทีหลัง flight ประมาณ 7.30
 …. กูไม่รู้ทาง ถามออยก่อนแล้วกันถ้าไปรับก็จะไป
แล้วบอกฉันด้วยหละ ฉันต้องจองตั๋ว
ถ้ายังทำไม่ได้อีก ก็คงเป็นทริปสุดท้ายที่จะเที่ยวด้วยกันแล้วหละ
อืม…….
(กดดันกูเข้าไป กูเป็นทาสมึงหรือไงวะ ที่จัดก็เพราะพวกมึงอยากไปเที่ยว เหี้ยห่าอะไรกูก็ไม่ได้ ไม่ได้เป็นบ.ทัวร์นะโว้ย กูอะมีแต่เสียกับเสีย ไหนต้องหารถตู้ หาบ้านพัก หาโปรแกรมเที่ยว หาข้อมูล หาคนมาเติมให้เต็มรถ มันจะรู้กันไหมว่าบ้านพักที่จองกับปางอุ๋งที่จะเข้า กูต้องใช้ความพยายามขนาดไหนกว่าจะติดต่อขอจอง+เข้าพักได้ อ๋อยโทรอยู่ 3 วันเต็มๆ ยังโทรไม่ติดเลย แล้วไอ้ที่กูโทรศัพท์หาข้อมูล จองตั๋ว จัดการโน่นนี้จนโดนเจ้านายด่า มึงเห็นใจกูบ้างไหมเนี้ย ยังจะมาเรื่องมากเอาแต่ใจจะเอาโน่นเอานี่กะกูอีก ถ้าเที่ยวแล้วมีความสุขกูก็โชคดีไม่โดนด่า ถ้าเที่ยวแล้วแม่งเหี้ยไม่ได้ดังใจขึ้นมา กู+อ๋อยก็รับกันไปเต็มๆ )
 
ไปรับเชียงใหม่เหรอ เวรกว่าเก่าอีก ปัญหาบานเลย เช่น
1. กรูแพลนจะไปถึงประมาณ ตี 5 ถึง 6 โมงเช้า เครื่องมันจะลง 8 โมงเช้าเป็นอย่างเร็ว แล้วจะให้คนทั้งรถรอมัน2-3 ชม.เหรอ  ???
2. แล้วถ้ามันไม่ใช่ทางผ่านกรูต้องวนไปรับมันเหรอ
3. แล้วกรูจะเก็บเงินมันยังไง มันเสียค่าตั๋วมาก็ 3-4 พันแล้ว กูจะกล้าเก็บมัน เต็มราคา 4000 เหรอ
4. ถ้ากรูไม่เก็บมันเท่าคนอื่น คนบนรถจะกระทืบกรูไหม เพราะค่าใช้จ่ายส่วนของค่าน้ำมัน ซึ่งเป็นคจช.หลัก จะต้องเพิ่มขึ้นแน่นอน
5. เที่ยวแล้วจะสนุกไหม ในเมื่อแง่งๆ กันอยู่แบบนี้
6. แล้วไอ้ที่กูรับปากจะให้เค้าไปอะ จะให้กูบอกเค้าว่าไง
 
เราก็คุยกะอ๋อย อ๋อยเลยอาสาจะโทรไปบอกมันให้ เพราะว่าแค่นี้แม่งก็จะเอามีดสับหน้ากูอยู่แล้ว จนกระทั่ง 5 โมง อ๋อยก็งานยุ่ง ไม่ได้โทร อืมมมมมมม ซวยจริงๆ เลยตามเลยแล้วกัน
ตอนนี้ก็มีปัญหาคือเต้นท์จะพอไหม โชคดีมากๆ พี่แก้ว (เพื่อนที่ทำงานอ๋อย) เต้นท์ว่างพอดี และจูนให้ยืม (จริงๆ อ้อนให้มันไปด้วย แต่ว่ามันไปไม่ได้) และชาติก็น่ารักมาก เอามาให้ในวันรุ่งขึ้นเลย (คือวันไปนั่นเอง)
ตกเย็นกลับบ้านอ๋อยเลยโทรหามัน กะจะอธิบายความ มันก็เลยฝากมาบอกกูว่า ต่อไปนี้ไม่ต้องชวนมันไปไหนอีกแล้วนะ เอ๊าท์ "ทั้งหมดนี้ กูผิดใช่ไหมเนี้ย"
 
 
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Travel คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s