มกราคม 2552

ห่างหายไปนานกะการเขียน ร่วมเดือนได้มั้ง หลังจากหยุดยาวที่ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ (มีอะไรทำค่อนข้างเยอะตลอด 10 วันที่หยุดปีใหม่) กลับมาทำงานก็เจอนรกของจริง ไหนจะงานตัวเอง งานประจำวัน งานที่ได้รับใหม่ แล้วยังต้องไปช่วยงานน้องอีก กว่าจะปิดบัญชีเสร็จ ปิดไตรมาสก็ต้องส่งรายงานอีก แล้วงวดนี้ก็มีรายงานใหม่ๆ เพิ่มขึ้นจากเดิมอีกตั้งหลายตัว กว่าจะปิดงานของเดือนธันวาคมเสร็จเรียบร้อยก็วันที่ 16/1/09 เข้าไปแล้ว ได้มีเวลาพักหายใจ 2 วันก็ต้องเตรียมงานของสิ้นเดือนอีกเพราะว่านายไม่อยู่ 2 อาทิตย์ ต้อง control เงินไม่ให้เหลือเยอะ และไม่ให้ขาดมือ ถือว่าเป็นช่วงทรมานที่ไม่ได้เจอมานานหลายปีแล้ว OT ทำไป 50กว่าชม.ได้ (นี่ไม่ได้บวกที่เอางานมาทำบ้านเลยนะ) แต่ก็ไม่รู้คุ้มไหมเพราะเหนื่อยและนั่ง taxi กลับทุกวัน ดีแต่ว่าดึกแล้วรถไม่ติด ค่ารถก้เลยพอทำใจได้หน่อย จริงๆ ก็มีหลายเรื่องในรอบเดือนที่น่าจะเขียนแต่ความที่มันเยอะ และผสมกันในสมองจนเป็นค๊อกเทลไปแล้ว ทำให้ไม่สามารถจับต้นชนปลายเรียบเรียงออกมาเขียนได้ เรื่องที่พอจะแยกแยะออกมาก็คงมีไม่กี่เรื่องเช่น
เรายังคงไม่ได้คุยกะจิง เพราะคริสมาสต์เรา mms ไปหาแล้วจิงเงียบ เราเลยหมดความรู้สึกอยากจะพยายาม เพราะเราก็คิดว่าเราไม่ผิด+พยายามแล้ว หลีโทรไปหาถามเบอร์ที่ทำงานเรา จิงว่าไม่ได้เอาเบอร์มา (แต่เรากลับิดว่าจิงน่าจะเมมไว้ในมือถือนะ) เพราะงั้นมันก็ทำให้คิดได้หลายอย่าง
หวกคืนรถให้บริษัทไปแล้ว แล้วก็ยังไม่รู้ชีวิตจะเป็นอย่างไง แต่ก็เป็นเรื่องที่ทำให้ที่บ้านเครียด+เกลียดต๊อกไปได้พักใหญ่
เราไปตระเวณไหว้เจ้ารับตรุษจีนกะเล้ง+อ๋อยมา ตอนเที่ยงคืน-ตี3 เช้าก็ไปไหว้พระต่อที่นครปฐม พอกลับบ้านก็สลบไปเลย
หนี้ท่วมหัวเลย เดือนนี้ต้องเอาเงินแม่มาจ่ายค่าบ้าน+หนี้บัตรอีก
ซื้อเครื่องซักผ้าใหม่แล้ว ซื้อช่วงงานลดราคา จาก 70,000 เหลือ 36,000 ซัมซุงฝาหน้านาโนที่มีอบในตัว ก็ประหยัดน้ำกว่าฝาบนครึ่งนึง แต่ท่าจะเปลืองไฟกว่าเยอะ
ซื้อเครื่องกรองน้ำใหม่ด้วยของฟิลลิป 25,000 เหลือ 13,000 บังคับต๊อกผ่อน
งานเราก็เริ่มเข้าที่แล้ว ปริมาณลดลง จนพอจะมีเวลาดู+ตรวจงานให้ได้มาตรฐานบ้าง ไม่ต้องพึ่งพาคนอื่นแล้ว แต่งานค่อนข้างหลากหลายวุ่นวายไปหมด แล้วก็ห็นว่าจะเอางานใหม่มาให้เพิ่มไม่รู้ซิ บางทีก็มีคิดว่าไม่ไหวแล้วนะ งานเดิม งานใหม่x2 งานน้อง งานหัวหน้า
วันก่อนไปดู สามก๊กภาค2 มา เริ่มจากภาคแรกที่ไปดูกะจิง ภาคนี้เลยต้องไปดูคนเดียว แต่ก็รู้สึกดีนะ ฉันว่าการไปดูหนังแบบนี้แล้วได้ดูคนเดียวมันเป็นความสุขแบบประหลาด ได้ซึมซับอรรถรสของของหนังอย่างเต็มที่ มีสมาธิ เข้าใจเรื่องได้ดีและเร็วขึ้น จบด้วยความรู้สึกรักชีวิตโสดของตัวเองมากมาย
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s