new hair style

เนื่องจากใกล้วันแต่งงานเพื่อนแล้ว หน้าที่อย่างหนึ่งของเพื่อนเจ้าสาวคือวันงานต้องสวยเพื่อเป็นหน้าเป้นตาให้เจ้าสาวด้วย อีกฉันก็ตระหนักในข้อนี้อยู่นิดหน่อย (+สภาพที่เจ้าสาวเองทนไม่ไหวแล้ว) เลยต้องไปจัดการกะหัวซะหน่อย เริ่มแรกจากตัด โกรก (แถมกันคิ้ว) ตามมาด้วยดัดผม(ทำอาทิตย์ละอย่าง) เนื่องจากวันศุกร์ไปกินข้าวบ้านเล้งกลับมาก็เที่ยงคืนครึ่งได้ วันเสาร์ก็นั่งดูหนังจนตี 2 เพราะงั้นเช้าวันอาทิตย์ที่ต้องตื่นตั้งแต่ 6.45 จึงถือเป้นเรื่องค่อนข้างลำบากสำหรับเราขอบอกว่าง่วงสุดฤทธิ์เลยหละ อยากจะถอดใจไม่ไปแล้วโว้ย แต่ก็แข็งใจเอาวะทำให้เสร็จๆไป ไม่งั้นก็จะไม่ได้ทำและก็ไม่มีเวลา+โอกาส แถมยังมีหวังโดนผองเพื่อนประณามไปจนเจ้าสาวคลอดลูกแน่ ออกเดินทางตอน 7.15 ออกเช้าก็ดีรถไม่ติด ดิฉันเลือกเส้นทางสาย 163 (พอดีรถมาหรอก ถ้ารอนานก็คงไปข้ามเรือแทน) ถึงจุดหมายโรงงานยืด+ดัดผม (art hair2) ตอน 8.30 โห พนักงานเพิ่งมาทำงานกันเอง มาเร็วไปปะวะเนี้ย ดูจากป้ายแปะประกาศค่อยอุ่นใจหน่อย ร้านเปิดตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 4 ทุ่ม เพราะงั้นกูมา 8.30 ก็ไม่ผิด ก็แจ้งความประสงค์และรับบัตรส่วนลด เรียบร้อยก็ดิ่งไปหาช่าง ความที่มาเร็วและไม่ได้ระบุช่างเลยได้ช่างที่ชั้น 1 ใกล้เคาเตอร์เลย ก็ดีแต่ดูไม่ออกว่ารูจะไว้ใจช่างได้ไหมเพระว่าช่างทำผมตรง ธรรมดา เลยไม่รู้ฝีมือดัดจะเป็นยังไง แต่ก็คิดว่าช่างที่นี่ส่วนใหญ่ก็ใช้ได้เพราะมีเด็กๆ มาดัด+ยืดกันเยอะ (มีหัวให้ทดลองมากมายหลายหัว) +ช่างก็ดูไม่แก่ แล้วเราก็ใช้บริการแบบไม่เลือกช่างประจำก็ไม่เห็นมีปัญหาอะไร เลยไม่ค่อยกังวลเท่าไหร่ เจอช่างเค้าก็ถามว่าอยากทำทรงไหน 5555 ตอบไม่ถูกเลยเราก้เลยบอกว่า ผมสั้นๆ และน้อยๆ  หยิกๆ เช่นนี้ ทำอะไรได้บ้างพี่ก็ทำไปเหอะ ช่างเลยเลือกทำหัวทรงหมูพิมพ์ผกาให้เรา (แบบที่เล้งอยากให้เราทำ) โดยดัดครึ่งหัวหลัง แต่ยืดครึ่งหัวหน้าตรงเป็นผมเป๋ เราก็แอบเสียวๆ ว่า หน้ากรูไม่ได้สวย+เก๋แบบเค้าแล้วจะรอดไหมอะ แต่เราว่าช่างเค้าโอเคนะ อาจจะเช้าด้วยมั้งช่างก็เลยใจเย็นค่อยๆ เลือกแกน ค่อยม้วน (ใช้แกน 3 ขนาดเพราะผมสั้น) ม้วนเสร็จ ช่างเราถึงไปรีดผมตัวเอง ซักพักคนก็เริ่มทยอยมา เราคิดว่ามาเช้าขนาดนี้คงเสร็จเร็วแน่นอน จะได้มีเวลาเดินเล่น แต่กาลกลับไม่เป็นดังคาด หัวอีฉันไม่ค่อยยอมหยิกอะ เปิดเกล็ดผมเสร็จก็ 10.30ได้ ก็ต้องนั่งรอให้หัวมันหยิกได้ที่ก่อน ดีที่พกหนังสือมาอ่านด้วย นานมาก ไม่รู้ว่าปกติดขั้นตอนดัดผมมันเป้นไง ไม่ได้ดัดนานละ แต่ครั้งนี้เราล้างผม ม้วนเสร็จใส่น้ำยา (ก็ไม่ขี้เหร่นะ เห็นเค้าใช้ของ ชวาสครอฟ) รอจนมันหยิกก้ไปล้างหัว (ล้างมันทั้งแกนม้วนงั้นแหละ งง) แล้วก้ไปใส่น้ำยาอีกรอบ นั่งรออีกพักใหญ่ แล้วก็แกะแกนล้างผมแล้วถึงมาจัดเซ็ท อะโห 11.30 นับเวลาก็ 4 ชม.เป๊ะ อะไรจะนานชาติขนาดนั้นวะ งง แต่ โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๊ะ โอ๊ะ สวยเหมือนกันนะยะ (แต่ว่าไม่ได้เพราะพื้นเพฉันสวยอยู่แล้ว ก๊าก ก๊าก ก๊าก) ชัดติดใจช่างแล้วดิ ไม่พูดมาก ไม่ขายของ แต่ก็ยังมีคำแนะนำให้ ใช้ได้เลย หมดเวลาไป 4 ชม.แต่เสียเงินไป 481 บาท อะโห ดีกว่างวดก่อนที่มาดัดตั้ง 1200 งงไปเลย  (แต่อาจเพราะ งวดนี้ผมสั้นก้ได้เลยถูก ดีชอบๆ ) จริงๆ คงไม่ถูกขนาดนี้ถ้ากรูไม่หน้าด้านขอบัตรลด 48% จากชาวบ้านมา 5555 เราได้แค่บัตรลด 36% แต่มีน้อ้ง 2 คนมายืดหรือสระก้ไม่รู้ทำเสร็จแล้ว ฉันเลยขอบัตรลด เค้ามาซะ 1 ใบ (ด้านได้อายอดโว้ย แถมเค้าก็มีตั้ง 4 ใบ เอาไปก็ทิ้งอยู่ดีแหละ เสียดายของ เอามาให้ฉันอะเกิดประโยชน์สุดๆ)
 
เสร็จก็ถึงเวลานัดกินข้าวกะป๊าพอดี เจอกันครั้งนี้มีอึ้ง ผมขาว 70% หละ แต่หัวไม่ล้านแปลว่าเราไม่มีกรรมพันธุ์หัวล้าน มีแต่ผมบาง น่าดีใจ เดินกะย่องกะแย่ง ผลจากโดนรถชนตอนเราประถม แต่ผิวพรรณดูดีขาวเนียน สะอาด หน้าใสไร้สิว ฝ้า แต่ฟันหลอไปหลายซี่แล้วเหมือนกัน ฟันหน้าบนหายไปครึ่งหนึ่ง ฟันกรามเหลือไม่เยอะ แต่โดนรวมก็ยังถือว่าเหลือเยอะอยู่ เจอหน้ากันเราก็ทักและเริ่มคุย
ป๊า –  เกียกไม่มาเหรอ               เรา – แฟนมันไม่สบาย
ป๊า –  เกียกหละ ไหนว่าจะมา      เรา – เอ๊ะ ไม่มา ทำไม อะไร หาใครเนี้ย
ป๊า –  ไอ้เกียงอะ                      เรา – อะไรวะ ก็คุยอยู่นี่ไง เริ่มงงแล้วนะ
ป๊า –  ใช่เหรอ นี่เกียงเหรอ         เรา – อ้าวเวง อะไรวะเนี้ย
หลังจากนั่งกินข้าวและคุยกันนานๆ เจาะลึกลงไปในรายละเอียดมากขึ้น เราก็ตระหนักแล้วว่า พ่อกูเริ่มเลอะแล้วหละ คือความจำหลักยังอยู่ครบ เช่น ชื่ออะไร พักที่ไหน มีลูกกี่คน ชื่ออะไร แต่รายละเอียดเริ่มไม่ชัดเจน ข้อมูลปะปนกันไปหมด เช่น เริ่มสับสนว่าคนไหน ชื่ออะไร ทำอะไร อยู่ที่ไหน แต่ถ้าคุยในเรื่องปัจจุบันยังจำได้อยู่คุยได้เป็นปกติ จะว่าไป 66 ก็ยังไม่น่าแก่นะ อาจเพราะไม่ค่อยได้พูดคุยกับใคร ไม่มีสังคม สมาคม ไม่มีกิจกรรม วันๆ ได้แต่ดูทีวี เดินเล่นอยู่รอบบ้าน หรือเพราะว่าไม่ค่อยได้คุยกันเลยงงๆ ลืมๆ ว่าใครทำอะไรที่ไหน อะไรไม่งงเท่าจำกูไม่ได้เนี้ยแหละ หน้ากูอะเดิมๆ มา 32 ปีแล้ว จะกี่ปีกี่ชาติก้ประมาณเนี้ย ไม่ได้อ้วนขึ้น หรือลดลงจนผิดปกติขนาดไม่น่าจะจำไม่ได้ กินข้าวไปประมาณ 1 ชม. พอลุกขึ้นมาก็จะล้มเลย บ่นปวดขา (ข้างที่ขาหัก) แต่ไม่ได้เป็นเหน็บ คงนั่งนานแล้วเลือดมันเดินไม่สะดวก เฮ้อ แก่กว่านี้จะทำไงวะเนี้ย
เสร็จเรื่องนี้เราก็ไปเลื่อนคิวแต่งหน้าและไปตัดคอนเทคเลนส์ รอนานมากกกกกกกกก ประมาณ 2 ชม.ได้ เสียเงินไป 3,200 แลกกับการไปตรวจตา หมอว่าตกปกติ น้ำตาปกติ กระจกตายังใสดี ไม่มีรอย แล้วก็ไปบ้านเล้ง รอรถเมล์ตั้งชม. เราเดินจากสามย่านมาสีลมคอมเพล็กอะ สุดยอด ที่ต้องไปบ้านเล้งเพราะลืมมือถือไว้ตั้งแต่วันศุกร์แล้วเล้งโทรมาตามเลยเกรงใจ (ไม่งั้นฉันจะไปเอาวันงานเลย 555) ก็เราไม่ค่อยสนในโทรศัพท์อยู่แล้ว เนื่องจากปกติก็ไม่ค่อยมีคนโทรหาอยู่แล้ว+เรามีแหล่งที่อยู่แน่นอนคือ เช้าอยู่ที่ทำงาน เย็นอยู่บ้าน ระหว่างเดินทางอยู่กับต๊อก หาตัวง่ายจะตาย เลยไม่ค่อยสนใจโทรศัพท์เท่าไหร่ ไปถึงก็เมาส์ๆ กันไป เล้งบอกว่า คิดไว้แล้วว่าเราต้องเหมาะกะหัวทรงนี้แน่ (เพราะมันบอกหลายทีแล้วให้ไปทำทรงนี้) ตอนจะกลับบ้านจ๊อบบอกว่าทำหัวทรงนี้น่ารักดี โฮ๊ะๆ ๆ แอบดีใจ ค่อยมั่นใจหน่อย แต่ไม่รู้ตอน set เองจะได้แบบนี้รึเปล่านะ
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s