สงกรานต์ 2009

สงกรานต์ปีนี้เราได้หยุดยาวววววววววว โอ้แม่เจ้า ฉันไม่ได้ย่างเท้าออกจากบ้านไปไหนเลย (ไม่นับไปว่ายน้ำ 1 ชม.ตรงสระในซอยบ้านกับรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านนะ) กลายเป็นแม่บ้านเต็มตัว ปัดกวาดเช็ดถูซักผ้าล้างชามทำกับข้าว เฮ้อ (โชคดีที่แม่เหลือวัตถุดิบไว้ให้พอทำกับข้าวกินได้ตลอด 1 อาทิตย์ที่ไม่ได้ไปไหนเลย และก็ทำให้รู้ว่าฝีมือกรูก็อร่อยใช้ได้นะเนี้ย) บวกกับสถานะการณ์บ้านเมืองและสถานะการณ์การเงินของฉันตอนนี้ ถึงต้องร้อนจนชักอยู่ที่บ้านก็ยังเป็นทางเลือกที่ดีกว่าออกไปจ่ายค่าแอร์ให้ห้างแล้วกลับบ้านพร้อมกลับเป๋าสตางค์แฟบๆ ทุกอย่างมันผิดแผนไปหมด รถที่แปลนไว้ก็ไม่ได้ทำให้เรากับพี่เป็นอัมพาตไปในบัดดล+สารพัดม็อบนอกบ้านถึงมีรถก็ไปไหนไม่ได้ไกลอยู่ดี แถมท้ายด้วยทำให้บรรยากาศสงกรานต์ง่อยไปทันที เกิดจากเมื่อวันที่ 9/4/09 ม็อบเสื้อแดง (ม็อบทักษิณ) ปิดถนนรอบอนุสาวรีย์ชัย และเริ่มขยายวงในวันที่ 10/4/09 (บ.เราให้หยุด แต่ lucky จริงๆ ฉันมีงานต้องส่ง tokyo ภายในวันที่ 10 พอดี) จากนั่นวันที่ 11/4/09 ก็บุกไปที่โรงแรมดุสิตพัทยา เพื่อล้มการประชุมอาเซียน (เจ๊งๆ ภาพลักษณ์+ศ.ก.ประเทศ ) วันที่ 12/4/09 ก็เลยกลายเป็นจารจล ปิดอนุสาวรีย์ และถนนหลายสาย ล้อมทำเนียบ บุกกระทรวงมหาดไทย ปาระเบิดศาลรัฐธรรมนูญ ปีนไปนั่งเล่นบนรถถัง ฮาไหมหละ 13/4/09 รัฐบาลก็ทำการสลายม็อบ และเริ่มออกหมายจับแกนนำ เราเองก็ไม่ใช่คนเก่งเรื่องการเมืองแต่คนที่มาชุมนุมก่อความวุ่นวายเค้าเข้าใจในรัฐธรรมนูญแค่ไหน ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมต้องพยายามทำร้ายคนที่เค้าไม่เกี่ยวข้อง ทำไปเพื่ออะไร เพื่อใคร ผลเสียหายที่เกิดขึ้น มันคุ้มไหม เช่นครั้งนี้ ฉันถือว่าเป้นการชุมนุมที่ถ่อย เพราะมีการขโมยรถแก๊สและเปิดวาล์ว เหมือนอยากให้เกิดการระเบิดใหญ่หน้าแฟลตดินแดง เค้าคงไม่รู้ว่าถ้าเกิดระเบิดขึ้นมาจริงๆ มันจะรุนแรงขนาดไหม หรืออาจจะรู้แต่ไม่มีสามัญสำนึกความเป็นคนเหลืออยู่ ยังมีอีกหลายกรณีเช่นปาระเบิดขวด โยนถังแก๊สเข้ากองไฟ เผารถเมล์ (มันสร้างมลภาวะขนาดไหน เค้ายิ่งรณรงค์กันอยู่ หัดเปิดตาดูโลกกว้างบ้าง ไอ้ควาย) หรือเผามัสยิด ทำลายรถยนตร์/ทรัพย์สินของชาวบ้าน มันเกี่ยวกันไหมอะ ไอ้ของสาธารณะก็เหอะ เวลาพังอะสะใจ ตอนซ่อมอะรู้ไหมว่าเงินกู แล้วประเทศมันจะเจริญไหมมัวแต่เอาเงินมาซ่อมของที่แม่งทำลายกัน แทนที่พัฒนาประเทศ ไอ้สัตว์เอ้ย 14/4/09 ทุกอย่างเคลียร์ แกนนำมอบตัว2 จับได้2 หนีไป2 รัฐบาลประกาศเป็นวันหยุดเพิ่ม 16-17/4/09 (แต่กรูไม่ได้หยุดด้วย) 15/5/09 วันสุดท้ายของการอยู่บ้านและแม่บอกว่าจะเลื่อนวันกลับบ้านเป็นวันเสาร์แทน ลูกหมาตัวดำๆ คิดถึงแม่มากจนไม่ยอมกินข้าวเป็นเรื่องเป็นราวมาตลอด 3 วันที่แม่ไม่อยู่ และวันนี้เองฉันงัดไม้สุดท้ายโดยการต้มตับไก่ให้มันกินและฉันก็ค้นพบว่ามันมิใช่คิดถึงอะไรแม่ฉันนักหนาหรอก แต่มันเรื่องมากและเป็นหมาเลวนั่นเอง
 
จบสงกรานต์ปีที่บัดซบอีก 1 ปี
ข้อความนี้ถูกเขียนใน News and politics คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s